Lessen in Nepal (2)

Lang geleden schreef ik een blog met als titel “Lessen in Nepal (1)”. Dat gaf de hoopvolle suggestie voor, op zijn minst, een deel 2.

Aangezien ik in Nepal woon, zou je verwachten dat het niet moeilijk is om elke dag een lange blog te schrijven over het leven hier. Want alles, echt alles is anders hier.

Maar het grappige met zulke dingen is: de mens is een flexibel wezen, en alles went. Dus ook het feit dat Nepali’s het concept van ‘in de rij staan’ niet kennen, en je dus assertief of geduldig moet zijn (zelf kiezen) als je je boodschappen afrekent. En dat met je hoofd schudden ja betekent, maar soms nee.

Zelfs nu kan ik niks grappigs, aparts, of frappants bedenken. Dit is gewoon Nepal, en de dingen gaan zoals ze gaan. Maar daar hebben jullie natuurlijk niks aan.

Dus ik beloof bij deze plechtig dat ik beter zal opletten, en in mijn hoofd een lijstje zal bijhouden met dat wat je niet in Nederland zal meemaken of zien.

Zoals de pashmina sjaals die worden verkocht met een papier erbij “Dear Human, Please Feel Me.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s