het leek wel een date

Terwijl ik mijn helm opdeed en achter op de brommer stapte, moest ik onwillekeurig even lachen. Het leek wel een date.

Ik had ruim een uur op de bank gezeten met een chicklit, wachtend tot ik werd opgehaald. “Hij is te laat!” had Dyana al opgemerkt. En nu riep ze me toe of ik geen jas nodig had.

Het leek een date – alleen was Dyana niet mijn moeder, maar de eigenaar van het hostel waar ik overnachtte. En was het niet 1 jongen die me ophaalde, maar drie. Ik was in Indonesie.

Danu, mijn tourguide in Surabaya, had me uitgenodigd om naar ‘the mall’ te gaan met hem en zijn vrienden. The Mall. Er is geen Nederlands equivalent voor dit fenomeen. Een winkelcentrum – maar dan in 1 gebouw.

De McDonalds verkocht behalve patat en hamburgers ook spaghetti en rijst.

De film die we keken was ingewikkeld maar Johnny Depp hield me wakker.

Op de brommer terug naar huis, ik bedoel naar het hostel, liet ik mijn gedachten gaan, zoals ik altijd doe als op een brommer, in de bus of in de auto. Ik krijg de beste ingevingen, inzichten en schrijfinspiratie als ik onderweg ben. Of als ik naar een Nepali preek van een half uur luister, zonder vertaling. Of vlak voor ik in slaap val, zodat ik het ‘s ochtends weer ben vergeten. Maar ik dwaal af. Ik dacht dus na, daar achterop die brommer in Indonesie. Ik dacht na over de mensen die ik ontmoet, de culturen die ik ervaar, de taal die ik leer, de nieuwe soorten eten die ik uitprobeer…

Het is grappig hoe je leven in een korte tijd zo anders kan zijn. Het ene moment bezorg je post, verkoop je koffie aan haastige reizigers, sta je kopjes af te wassen in een warme spoelkeuken. Het volgende moment spreek je Nepali en zit je achterop een brommer in Indonesie.

Ik kan hier een diepgaande filosofische blog van maken, maar ik hou het hier maar bij: voor alles is een tijd :-)

Terwijl ik mijn helm opdeed en achter op de brommer stapte, moest ik onwillekeurig even lachen. Het leek wel een date.

Ik had ruim een uur op de bank gezeten met een chicklit, wachtend tot ik werd opgehaald. “Hij is te laat!” had Dyana al opgemerkt. En nu riep ze me toe of ik geen jas nodig had.

Het leek een date – alleen was Dyana niet mijn moeder, maar de eigenaar van het hostel waar ik overnachtte. En was het niet een jongen die me ophaalde, maar drie. En was ik in Indonesie.

(Niet dat je geen date kan hebben in Indonesie, natuurlijk)

Danu, mijn tourguide in Surabaya, had me uitgenodigd om naar ‘the mall’ te gaan met hem en zijn vrienden. The Mall. Er is geen Nederlands equivalent voor dit fenomeen. Een winkelcentrum – maar dan in 1 gebouw.

De McDonalds verkocht behalve patat en hamburgers ook spaghetti en rijst.

De film die we keken was ingewikkeld maar Johnny Depp hield me wakker.

Op de brommer terug naar huis, ik bedoel naar het hostel, liet ik mijn gedachten gaan, zoals ik altijd doe als op een brommer, in de bus of in de auto. Ik krijg de beste ingevingen, inzichten en schrijfinspiratie als ik onderweg ben. Of als ik naar een Nepali preek van een half uur luister, zonder vertaling. Of vlak voor ik in slaap val, zodat ik het ‘s ochtends weer ben vergeten. Maar ik dwaal af. Ik dacht dus na, daar achterop die brommer in Indonesie.

2 thoughts on “het leek wel een date

  1. “Alle dingen hebben tijd, maar Gods liefde eeuwigheid!”
    Precies wat we gaan zingen tijden de doop van Vera, aanstaande zondag.

    Als een vogel, die zijn tere
    jongen met de vleugels dekt,
    zo houdt over mij de Here
    zijn beschuttende arm gestrekt.
    Alles wendt Hij mij ten goede,
    Hij is bij mij nacht en dag,
    ja, van voor ik ‘t licht nog zag,
    ben ik veilig in zijn hoede.
    Alle dingen hebben tijd,
    maar Gods liefde eeuwigheid.

    Mooi..
    Veel liefs!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s