spoiled for the ordinary

Vandaag ben ik precies vier maanden in Nepal. Van die vier maanden ben ik elke dag beetje bij beetje meer ‘uitgerekt’, een stukje gegroeid,  en meer van God gaan houden.

Vier maanden geleden stond ik op Schiphol. Achter me mijn familie, die hun eigen offer leverden door afscheid van me te nemen. Voor me de douane, en daarachter een onbekende wereld waarvan ik op het punt stond erin te wandelen. Alleen.

Ik liet meer achter dan alleen mijn familie. Naast een paar dromen die ik daar ook moest laten,  gaf ik ook de kans op een doorsnee leven op.

Maar ik kan niet meer terug. Ik ga niet naar huis voordat God het zegt. Nee, beter nog: ik maak hier mijn huis omdat God zegt.

Om hier te zijn, laat me steeds weer zien waar het echt om gaat. De stukjes vallen op hun plaats.
Het gaat niet om mij. Het gaat om God. Wat een inzicht, denk je misschien. Maar ga jezelf eens na hoeveel je leven om jou draait. Je comfort. Je wensen. Je plannen. Hoeveel kan je echt loslaten?

To truly see, and hear, and feel
the heart of Jesus
must leave one radically altered.
My heart is permanently damaged —
it is spoiled for the ordinary!

My heart bursts with gratitude, O God!
You free me from my shallow, selfish world,
stretch the smallness of my heart
swallow me up in Your Life,
Your fullness, Your purpose.

– Paula Mickley Ireland –

Hoe kan je NIET veranderen als je met Gods liefde hebt kennisgemaakt?
Hoe kan je dit NIET met anderen delen?
Hoe kan je je leven NIET aan Hem willen overgeven?
Hoe kan je NIET elke dag wakker worden met dankbaarheid voor zijn genade?

Ik ben ‘spoiled for the ordinary’. Ik kan geen doorsnee leven meer leiden. Waar het ook is, met wie het ook is, ik wil een leven vol van zijn liefde, waarvan ik kan uitdelen. Ik wil een leven met degene die leven geeft. Ik wil over hem vertellen aan taxichauffeurs, verkopers en mensen in het vliegtuig.

Ik wil verder kijken dan ‘ik mis mijn familie’ en ‘ik heb zin in kaas’. We hebben het hier over Gods koninkrijk.

Hoe kan ik me druk maken over wat IK wil, wat IK wil met mijn leven, wat IK wil studeren, waar IK wil wonen, als er mensen zijn die niet eens de kans hebben gekregen om God te leren kennen?

Ik leef niet voor dit leven, ik leef voor de eeuwigheid. En met de eeuwigheid kan je niet vroeg genoeg beginnen.

Ik weet niet of mijn punt met deze post helemaal duidelijk is, en misschien is het er wel meer dan een. Maar ik laat het hierbij, voordat dit een eindeloos verhaal wordt, want die neiging heb ik als het gaat om dit soort dingen – want dit is wat me wakkerhoudt, wat me bezighoudt, wat me aan de gang houdt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s