dat kan ik wel!

Sinds ik een klein meisje was, met twee staartjes en een aardbeienoutfit, heb ik een houding die het best omschreven kan worden met de woorden ‘dat kan ik wel!’.

Ik heb het niet over dingen die in mijn bereik lagen, zoals vijf boodschappen onthouden zonder een lijstje mee te nemen, of het VWO afmaken, of van de hoogste duikplank springen.

Op mijn negende stuurde ik een ‘manuscript’ naar een uitgever (ik wist zelfs wat manuscript betekende). Ik was vastbesloten om de jongste schrijfster ooit te worden. Dat kon ik wel.

Op mijn tiende haalde ik samen met Grietje een oud strijkijzer mixer uit elkaar, om de afstandsbestuurbare auto voor Jacob mee te maken. Dat konden wij best.

Ik ben er heel lang van overtuigd geweest dat ik het perpetuum mobile zou uitvinden. Hoezo, dat kan niet? Let maar op! Dat kan ik wel!

Door de jaren heen heb ik een wat realistischer kijk gekregen op het leven. Maar ergens zit het nog. En dat is misschien wel de drive om Nepali te leren.

Elke keer als ik iemand hoor praten hier…dat kan ik wel!

5 thoughts on “dat kan ik wel!

  1. had ik een op afstand bestuurbare auto op mijn vierde? wissik nie!

    En dat perpetuum mobile verhaal is herkenbaar :D

    • nee, die is er nooit gekomen Jacob…nadat papa ontdekte wat we eigenlijk deden in de garage kwam daar snel een einde aan. maar anders hadden wij die auto natuurlijk helemaal gerepareerd met strijkijzeronderdelen!

  2. Hahahaha! Mooi verhaal!
    Het mooiste onderdeel van die strijkijzer (nee, een mixer was het trouwens!) vond ik het klosje koperdraad dat erin zat. Geen idee alleen wat we daarmee moesten, maar ik was ervan overtuigd dat het ergens bij van pas kon komen!

    En wat betreft dat manuscript; omdat jij er zo van overtuigd was, was ik dat ook: Dat kan Ruth wel! :)

    • ojaaa een mixer! en dat koperdraad herinner ik me ook nog goed, daar was ik echt zwaar van onder de indruk.
      dat was HET onderdeel wat we nodig zouden hebben. ooit.

      hahaha mooie tijden.

      de brief die ik terugkreeg van die uitgeverij was toen trouwens net zo interessant als een boek uitgeven…alleen al het feit dat ze de moeite hadden genomen ;-)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s