Where’s My Dal Bhaat?

Yes my friends, Ruth has moved out. And that means dealing with withdrawal symptoms.

In this house we eat eggs. Toast. Chicken soup. Pizza. Spaghetti. Cinnamon rolls. Pickwick tea.

And I? I walk around the house endlessly, sweating, my hands are constantly shaking and at nights I dream about big pots of lentils and rices that chase me but I can’t eat any of it.

So every now and then I sneak out to eat at the base. So I can deal with it again for a while.

the front door of the house without dal bhaat

Ja beste mensen, Ruth is verhuisd. En dat betekent afkicken.

In dit huis worden eieren gegeten. Geroosterde boterhammen. Kippensoep. Pizza. Spaghetti. Cinnamon rolls. Pickwick thee.

En ik? Ik loop zwetend eindeloze rondjes door het huis, mijn handen trillen constant en ‘s nachts droom ik over grote pannen met linzen en rijst die me achtervolgen maar waar ik nooit uit mag eten.

Dus af en toe sneak ik er tussenuit om op de base te eten, en dan kan ik er weer tegenaan.

11 thoughts on “Where’s My Dal Bhaat?

  1. haha… het toppunt van ingeburgerd zijn in Nepal?!?
    geniet het! (waar woon je nu precies? dan kunnen we je nu ook nog een beetje plaatsen ;)) XX

  2. Ha Ruth,

    Possible related posts: Not pregnant.
    Waar halen ze dat vandaan? Eindeloze rondjes door het huis lopen, op zoek naar eten?

    Liefs!

  3. mooi huis wel..
    En dan de advertentie van google erbij: hele grote hamburger met “‘all you can eat’ in jouw stad”, hihi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s