Weekend

Saturdays always remind me that I’m not in the Netherlands anymore (as if those cows on the road, the Tibetan monks on the bus or that weird language everybody seems to speak hadn’t given it away already).

At home, I never go to church on Saturdays, and definitely not with a bunch of Indian medical students, while we hear Nepalis worship in the room upstairs.

After church, I never quite know what to do with the rest of the day. All the Swedes have left the country, so making falafel was not really an option.

I decided to clean my room.

People, this is not a good sign.

A naive reader would think: of course, awesome, keep it up. But ‘cleaning room’ is code language for: ‘I have more important things to do which I try to avoid by doing semi-important things’,

Cleaning/tidying up is a skill I have not yet mastered, though I definitely climbed some steps on the skills ladder.

But what I should be doing, is write my newsletter.

Sometimes it feels weird, that I send a letter to all my friends and family, about what I’ve done in the past month. It’s not like you all do that too, right? But it’s just part of the deal. I live in Nepal, I’m an ‘m’ (that’s also code language), and that’s why I write newsletter. I would much rather have a cup of coffee with everyone (not at the same time), and just talk about life, instead of typing it up, after which it arrives in their inbox, where they either 1) read it, pray for me and wire some money, or 2) save the mail ‘for later’ (with the 24501 other emais ‘for later’), or 3) click delete.

That’s how it is.

(I know some people simply hate newsletters. But I love them! If it was up to me, I’d get a monthly letter from everyone I know. I would read them all. I’m serious.)

But instead of typing my newsletter I cleaned my room, baked pancakes, read this hilarious and honest and somewhat unconventional blog for too long, played Monopoly Deal with my house mates, checked if my blog was still getting enough views, and pretended the couch was a bus, for the sake of a 2 year old girl.

But now I’m gonna write my newsletter. Which will arrive in your inbox in a couple of days (what? you’re not on the list? and you’re reading this blog? pssh). (And if you’d like to write me your own newsletter in return, please do.)

And then I’ll have reason to go to bed feeling very content with myself. Because the newsletter will be done, AND my room is clean!

There’s nothing wrong with priority-avoid-behavior!.

—————————————————————-

Zaterdagen herinneren me er altijd weer aan dat ik niet in Nederland ben (alsof die koeien op de weg, de Tibetaanse monniken in de bus of de gekke taal die iedereen praat nog niet voldoende waren).
Ik ga thuis op zaterdag niet naar de kerk, en al helemaal niet met een paar Indische medische studenten, terwijl we in de kamer boven ons Nepali’s horen worshippen.

En daarna weet ik nooit zo goed wat ik met mijn dag aanmoet. Alle Zweden hebben inmiddels het land verlaten, dus falafel maken zat er ook niet in vandaag.

Ik besloot mijn kamer op te ruimen.

Mensen, dat is geen goed teken.

Een naieve lezer zou denken: natuurlijk, fantastich, ga zo door. Maar ‘kamer opruimen’ is codetaal voor: ‘ik heb belangrijkere dingen te doen die ik probeer te ontwijken met semi-belangrijke dingen’.

Opruimen zelf is een taak die ik nog niet gemasterd heb, al ben ik wel enkele stappen gestegen op de skills ladder.

Maar wat ik zou moeten doen, is mijn nieuwsbrief schrijven.

Soms voelt het raar, dat ik al mijn vrienden en familie een brief stuur met wat ik de afgelopen maand heb meegemaakt. Dat doen jullie toch ook niet? Maar dat is part of the deal. Ik woon in Nepal, ik ben een ‘m’ (dat is ook codetaal), en daarom schrijf ik nieuwsbrieven. Maar liever zou ik een kop koffie met hen allemaal drinken (niet tegelijk), en gewoon over het leven praten, in plaats van het te typen, waarna het een paar dagen later in hun inbox verschijnt, waar ze 1) het lezen, voor me bidden en een gift overmaken, of 2) de mail bewaren voor later (bij de 24501 andere mails ‘voor later’, of 3) op delete klikken.

Zo gaat dat.

(Ik weet dat sommige mensen een hekel hebben aan nieuwsbrieven. Maar ik hou ervan! Als het aan mij lag, kreeg ik een maandelijkse mail van iedereen die ik ken. Ik zou ze allemaal lezen. Serieus.)

Maar in plaats van mijn nieuwsbrief te typen ruimde ik mijn kamer op, bakte ik pannekoeken, las ik te lang op deze hilarische en eerlijke en ietwat onconventionele blog, speelde ik Monopoly Deal met mijn huisgenoten, checkte ik of mijn blog nog wel genoeg bekeken word, en deed ik alsof de bank een bus was for the sake of een 2 jarig meisje.

Maar nu ga ik mijn nieuwsbrief schrijven. Die over een paar dagen in jouw inbox verschijnt (wat? je staat niet op de lijst? en je leest deze blog wel? pssh). (en als je dan mij je eigen nieuwsbrief wil opsturen, vooral doen!)

En dan heb ik reden om heel tevreden mijn bed in te stappen. Want dan is de nieuwsbrief geschreven, EN mijn kamer opgeruimd!

Niks mis met prioriteiten-ontwijk-gedrag!

15 thoughts on “Weekend

  1. Zo herkenbaar.

    Als je op de dagen dat ik veel te doen heb aan het eind van de dag mijn huis komt binnen wandelen is het allemaal spik en span. Dan heb ik nog het gevoel dat ik heel veel nuttigs heb gedaan. Het prioreitenlijstje moffel ik dan maar even weg en ik kijk tevreden naar mijn opgeruimde en schone huis…

    Toch is er niks mis met zo’n zaterdag, het klinkt heerlijk!

    En trouwens..ik wil best een nieuwsbrief maken?! Speciaal voor jou..?! haha..

    Slaap lekker!!!!

    xx

  2. Soms lijkt stoffen achter de verwarming of het vervangen van alle uitgebrande waxinelichtjes in je waxinelichtjeshouders ineens heel belangrijk, zeer herkenbaar inderdaad. Ik heb ook zin om een nieuwsbrief te schrijven! Al krijg ik de lay out vast niet zo mooi als bij die van jou. :)

  3. we all suffer from that PAB (positively avoidance behavior) sometimes. :-) Sooo how was the bus ride with SJ and who won MD? Miss ya! Miss me yet? lol

    • well, guess who won Monopoly! Haha. I think we need to keep score or something (only so that I have something to brag about ;) jk )

      And yes we miss you! Glad you got home safely!

  4. Geldt het regelmatig updaten van een fotoblog ook als het versturen van een nieuwsbrief? ;)

    Hilarische blog inderdaad! :D

  5. Om er even een term van vroeger in te gooien, dit klinkt als een andere versie van SOG-gen (school ontwijkend gedrag).
    Zou een intressant onderzoek zijn: zouden scholieren/studenten die goed zijn in SOG-gen, de rest van hun leven onnodige klusjes blijven verkiezen als de to-do list te lang wordt?

  6. I would just like to say that I NEVER delete your newsletters/hit save for later, I love reading them (though I too would rather have a cup of coffee with you and chat). Wish I could come visit you in Nepal, miss you!

    • that’s awesome, thanks for being a faithful reader :D
      I’d LOVE to have coffee with you Amy, and hear about your life! But if a ticket to Kathmandu is not an option right now, email will do :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s