Things I (Don’t) Like Very Much

DISLIKE

bandhs
A region, or the whole country, shuts down for a day. Or two. Shops and restaurants are closed, and no one can be on the roads, except pedestrians and cyclists. Who organizes this? Any political party, ethnic group or other club with their own interests.
The goal? Pressure the government to get what they want. These are things like ‘the killing of cows in Nepal should end’ and ‘we want our own nationality’. At the moment ‘the constitution has to be finished before the deadline’ is a popular one. The deadline was May 28th and it’s by far not done.
What if you don’t obey the bandh and you go on the road anyway? Many people do this. But you’ll have to make sure no one notices. This is what I read in the newspapers last week: a press vehicle set on fire, several cars vandalized, petrol poured out over someone and set on fire, including his motor bike.

weirdo’s
This is a hard category, cause weirdo’s can be found everywhere. Unfortunately, in Nepal they often drive taxis. But maybe that’s just because if you’re stuck in a tinu Suzuki Maruti for 20 minutes, some small talk is inevitable. And here’s where the fun starts. Cause first I use my Nepali to show I’m not a tourist, and I’m not gonna pay twice the normal price. But a Nepali speaking foreigner is the jackpot, obviously. (?)
Too often I have had questions if I’m married, and if I’m gonna marry a Nepali, and many more. And many other questions. Clearly, in Nepal 24 is way too old.

LIKE

freshly washed bed sheets
I know, I know, it’s a cliche. But I’m convinced part of the secret of happiness in life is in laundry detergent.

– conversations with God, on the back porch, while looking at the hills and the birds flying past
Fresh watermelon with that is not bad, either.

translated recipes
Sorry, English speaking friends. The only way to find out why this is funny is to do this: go to a page in another language than English, and throw the whole text in a translator like this one.
Read the translation.

(Yes, these kind of things make me happy. Life can be so simple ;-) )

IN OTHER NEWS

Did you know finding the right journal is not easy? At all?
Lined or blanco, is the first question. Lined paper will make sure it’s not gonna be an illegible mess, but can also limit your artistic expressions.
The cover has to be pretty, and something you’re not bored with after 2 weeks. I’ve had my current journal for about 3 years now, but only because I still like it. If I don’t like it, I won’t use it anymore after the first 4 pages.
The paper shouldn’t fall out right away and it has to be easy to write in it.
There’s plenty of paper in Nepal, but usually the pretty handmade elephant poo paper with leaves and flowers. Nice to look at, not nice to write on.
A journal should also be inspiring. A ‘practical notebook’ won’t do for me to write my deep thoughts and philosophical ideas in. That’s why those Moleskines are so popular. That already has the image of serious philosophical writer slash thinker. You can write a grocery list in there and it’s art.

Anyhow. This is just to illustrate Ruth’s life really is not east! The quest continues!

——————————————————————–

This is a photo of me, writing something very deep and serious. Like a grocery list.

——————————————————————–

DISLIKE

bandhs
Een regio, of heel Nepal, stopt voor een dag. Of twee. Winkels en restaurants zijn dicht, niemand mag de weg op, behalve wandelaars en fietsers.
Wie organiseert dit? Elke politieke partij, ethnische groep of ander clubje met eigen belangen.
Het doel? De overheid onder druk zetten om hun zin te krijgen. Denk hierbij aan doelen als ‘het slachten van koeien in Nepal moet stoppen’ en ‘wij willen onze eigen nationaliteit’. Op het moment is ‘de grondwet moet op tijd af’ het meest populair. De deadline is morgen, en hij is nog lang niet af.
En wat als je je niet aan de bandh houdt en toch de weg op gaat? Veel mensen doen dat. Maar je moet ervoor zorgen dat niemand dat door heeft. In de krant gelezen afgelopen week: een persvoertuig in de brand gestoken, verschillende auto’s vernield, benzine over iemand heengegooid en in de brand gestoken, met zijn motor erbij.

weirdo’s
Dit is een moeilijke categorie, want weirdo’s zijn overal. Helaas rijden ze in Nepal vaak in taxi’s. Maar misschien is dat gewoon omdat je, als je 20 minuten in een Suzuki Maruti’tje zit, niet onder een gesprek uitkomt. En daar begint het. Want gebruik ik eerst mijn Nepali om te laten zien dat ik niet een toerist ben, en daarom niet twee keer de normale prijs betaal, het keert zich snel tegen me.
Want een Nepali sprekende buitenlander, dat is natuurlijk de hoofdprijs. Ik heb te vaak vragen gehad of ik getrouwd ben, en of ik met een Nepali ga trouwen. In Nepal is 24 duidelijk overjarig.

LIKE

net gewassen lakens
Ik weet het, het is cliché. Maar ik denk dat een deel van het geheim van levensgeluk in wasmiddel zit.

– gesprekken met God, in de achtertuin, met uitzicht op de heuvels en de vogels die langsvliegen
Verse watermeloen daarbij is ook niet verkeerd.

– vertaalde recepten
Een paar voorbeelden.

“Muffins van de banaan met het witte recept van de chocolade”

“De gerijpte bananen zijn bananen die van heldere geel zonder bruine, aan bananen hebben gedraaid die met gele vlekken meestal bruin zijn.”

“De witte chocolade kan niet officieel “chocolade” worden genoemd omdat het chocolade geen alcoholische drank bevat.”

(Ja, dit soort dingen maken mij blij. Wat kan het makkelijk zijn, he ;-) )

EN VERDER.

Weten jullie dat het vinden van een geschikte ‘journal’ geen sinecure is? Weten jullie wat sinecure betekent? Ik weet niet of dit woord nog in gebruik is, behalve door mij en mijn moeder. Dit is de betekenis volgens meneer Van Dale:

si·ne·cu·re de; v(m) -s lichte taak: dat is geen ~

Terug naar de journal. Dit steekt heel nauw.
Lijntjes of blanco, dat is de eerste vraag. Lijntjes zorgen ervoor dat het geen onleesbaar gekrabbel wordt, maar limiteren je artistieke uitspattingen.
De kaft moet mooi zijn, en iets waar je niet in 2 weken op uitgekeken bent. Mijn huidige heb ik al 3 jaar, en dat heeft hij alleen zo lang volgehouden omdat ik ‘m mooi vind. Als ik ‘m lelijk vind gebruik ik ‘m na de eerste 4 bladzijden niet meer.
Het papier moet niet te snel uitvallen, en je moet er makkelijk in kunnen schrijven.
Genoeg papier in Nepal, maar meestal van dat mooie handgeschepte olifantenpoep papier waar blaadjes en bloemetjes in zitten. Mooi om naar te kijken, niet handig om op te schrijven.
Een journal moet ook inspirerend zijn. Een ‘handig opschrijfboekje’ van de Hema volstaat niet om mijn diepe overdenkingen en filosofische gedachtegangen in vast te leggen. Daarom zijn die Moleskines natuurlijk zo populair. Dat heeft vanzelf al het imago van serieuze filosofische schrijver slash denker. Daar kun je boodschappenlijstjes in opschrijven en dan lijkt het al kunst.

Anyhow. Dit om te illustreren dat het leven van Ruth ook heus niet over rozen gaat! The quest continues!

4 thoughts on “Things I (Don’t) Like Very Much

  1. Dat is allemaal zeker geen sinecure (jaja..ik gebruik het ook – lang leve het groene boekje)! Maar ik geniet gewoon met je mee van je mooie basic likes die het leven net een stukje aangenamer maken. P.s.leuke picnic :D

  2. Mooie foto. Erg Vermeer-achtig. Misschien kun je nog eens een topic schrijven over mooie woorden die te weinig gebruikt worden, zoals sinecure, en parvenu, schobbejak, liefkozen, futiliteit, farce, baldadig. Heerlijk, dat soort woorden.

  3. Ja, mooie foto! :)

    En wat betreft een journal:
    ik heb deze:

    Ontzettend blij mee! :)
    (gelinieerd overigens, heb nooit zo’n last van artistic expressions ;))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s