Baking In Nepal – Stuck On Shortbread Level

Sometimes I look at the power schedule, and I think to myself: today I can bake something! And I do a little dance of joy.

Then I do my mental check list. Eggs, flour, sugar, butter, check check check check.

Another dance of joy.

And then. Then what?

Friends, I don’t know! If I make chocoalte cookies one more time I WILL go crazy! And I’m principally against cookies with coconut or peanut butter. .

Because of the lack of granulated sugar (the sugar grains here have the average size of a marble) I can’t make anything fancy since from the first bite you are crunching away the sugar.

Ginger, cinnamon and cocoa – I have used it way too many times.

There’s supposed to be some sort of development in a career as kitchen princess. You start with shortbread, and from there it should all be uphill.
Every time you step out of the kitchen with an apron covered in flour and exploded hair, you’re holding a more beautiful creation in your hands.
Slowly you transform into a Martha Stewart.

But I’m stuck on the shortbread – level.

I wanna bake nice apple pies!
I wanna bake a picaken!
I want cranberries and fresh strawberries!
But where in the heck do I find ‘prepared tart shells’? Cream cheese? Whipped cream? PECANS?

I’m just gonna sit here and feel sad for myself, and maybe eat another stupid chocolate cookie.

This is Salman Khan and he sings a song about someone’s melodious eyes.
It has nothing to do with baking, but this video can brighten up your worst day, and even this complain-post.

 

 

Soms kijk ik naar het elektriciteitsschema, en ik denk: vandaag kan ik wat bakken! En ik doe een klein vreugdedansje.

Vervolgens ga ik mijn mentale checklist na. Eieren, bloem, suiker, boter, check check check check.

Nog een vreugdedansje.

En dan. Wat dan?

Ik weet het niet meer mensen! Als ik nog 1 keer chocolade koekjes maak word ik gek! En ik ben principieel tegen koekjes waar kokos of pindakaas in zit.

Bij gebrek aan kristalsuiker (suikerkorrels hier hebben de grootte van een knikker) kan ik geen fancy dingen maken want de suiker kraakt je tegemoet als je een hap neemt.

Gember, kaneel en cacao – ik heb het tot in den treure gebruikt.

Er hoort een soort opbouw te zitten in de carriere als keukenprinses. Je begint met zandkoekjes, en daar vandaan moet het uphill zijn.
Elke keer als je uit de keuken stapt met een schort vol bloem en ontploft haar heb je een mooiere creatie in je handen.
Langzamerhand transformeer je in een Martha Stewart.

Maar ik zit vast op het zandkoekjes-level.

Ik wil appeltaarten bakken met mooie repen deeg!
Ik wil een picaken bakken!
Ik wil cranberries en verse aardbeien!
Maar waar in the heck vind ik ‘prepared tart shells’? Cream cheese? Slagroom? PECANNOTEN!?

En nu ga ik hier mezelf zielig zitten vinden en misschien neem ik nog wel zo’n stom chocoladekoekje.

10 thoughts on “Baking In Nepal – Stuck On Shortbread Level

  1. Can you use a mortar and pestle to grind the sugar? What about putting cream in a container and shaking it, not quite whipped and too long it turns to butter, but just right, its okay. Cream cheese, pecans, I have no clue for those.

    • Thanks for your suggestions! :)
      I have tried using a mortar and pestle (can’t use the same as for garlic though, unless you like garlic flavored cookies..) but it’s pretty much impossible to get them evenly ground. So I rather use icing sugar instead – just have to multiply the amount by 1,75. They sell granulated sugar in KTM but I always run out too fast.

  2. Dear cookin’ Ruth: voor fijne kristalsuiker kunnen we de pakketdienst inschakelen :-) die weet inmiddels de weg. pecannoten zullen de lange reis ook overleven. zal ik het wagen met houdbare slagroom? en wat dacht je van een potje echte-opa-aardbeienjam?
    wie niet waagt wie niet wint.
    Je geduld wordt wel beproefd. Maar daarvoor kennen we een belofte: het zal navenant beloond worden.

    Maar ff iets anders: kan jij me uitleggen hoe jij deze winterdip probeert te verdrijven met dit (xxxxxxxxlelijk woord) filmpje?
    Ik werd er onpasselijk van ;-) doe mij maar chocoladekoekjes. of gemberkoekjes. of kaneelkoekjes.
    Still loving you:-) and your writings:-) and your stumbling ;-)

    • haha, mam!
      Weet je dat er twee zussen Klapwijk binnenkort op het vliegtuig stappen? Gewoon aan hen meegeven ;) Die kunnen waarschijnljk ook een springvorm voor me regelen!
      En die slagroom, het is meer dat het kloppen ervan zo lastig is.

      Dat filmpje, dat is nou echt Bollywood!

      Love you too!

  3. bollywood is brilliant!! ik snap helemaal dat dit je dag opvrolijkt, zo heerlijk over de top dat je wel gaat grijnzen :)
    en inderdaad…..wij nemen wel een voorraadje mee hoor….hoeveel kilo’s mogen we meenemen? En veel kleding hebben we niet nodig toch?

  4. Ik ben geschokt! Het gebrek aan pecannoten zal bijna ondraaglijk zijn!! In dit soort gevallen moet je al je skills aanwenden en de mogelijke overlevingsstrategieën langsgaan. Strategie 1: Naar het westen vliegen. Nadeel: kosten. Voordeel: pecannoten in overvloed. Strategie 2: Ophouden met klagen. Nadeel: niemand heeft medelijden met je, zelfs jijzelf niet. Voordeel: je zal overkomen als sterk en heldhaftig. Strategie 3: Lezers vragen om pecannoten op te sturen. Nadeel: het duurt een tijd voor je ze hebt. Voordelen: oh….duizenden.
    Oh trouwens. Het kiezen voor strategie 3 sluit de andere twee niet uit. Just so you know. ;)
    Liefs!

  5. Pingback: Applepie A La Mama « Ruth's Journey

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s