Love In The Time Of Diarrhea

Have you ever noticed this? Men are all cool and manly and tough, but when they get sick, they turn into a sad sulking boy who just want their mom to come and make them chicken soup.
When they’re sick, the whole world is against them and nothing can help that. And then we are needed.

The women.

Because when they’re too old (or too far away) for mom to come over, it’s the girlfriends job to provide them with tea and fruit and blueberry soup.

Wait, what? Yes, blueberry soup. Or actually: blåbärssoppa. Apparently, this is what the Swedes drink when they get sick.

But I won’t complain. Because in turn for those selfless acts of love and support and service (ahem), when this guy is feeling well I can call him to fix the water tank that just keeps overflowing, or have him drive me around town (I quote: “I’m overtaking the overtaker!!”). I was gonna write ‘and kill cockroaches for me’, but as a matter of fact, I have started to kill those myself. I have dedicated a special flip flop for this and will never wear those again. Or touch them, for that matter.

Anyway. Tomorrow I’m off to the village for a day, for (yes, really) translating. Seriously.

This is the first time my translation efforts will be of any importance, as all the times I have translated the “welcome to Pokhara, we will all clap our hands for you now so you feel welcome”, don’t count, no in fact this time my understanding of what people are saying will determine whether the building project will be successful.

Just kidding. But I’m sure I’ll have fun.

blubbersop

Is het je wel eens opgevallen dat mannen cool ens stoer zijn, totdat ze ziek worden. Dan transformeren ze in een zielig, mokkend jongetje die alleen maar wil dat z’n moeder kippensoep voor hem komt maken.
Als ze ziek zijn, is de hele wereld tegen ze en daar kan niemand wat aan veranderen.
En dat is wanneer wij nodig zijn.

De vrouwen.

Want als ze te oud (of te ver weg) zijn om hun moeder te laten komen, is het ineens de taak van de vriendin om ze te voorzien van thee en fruit en bosbessensoep.

Wat? Inderdaad, bosbessensoep. Of eigenlijk: blåbärssoppa.Dit drinken Zweden als ze ziek zijn.

Maar mij hoor je niet klagen. Want in ruil voor deze onbaatzuchtige liefdevolle daden (ahum), kan ik hem bellen als hij weer beter is zodat hij de water tank die maar blijft overstromen kan repareren, of met mij door de stad kan scheuren (ik quote: “I’m overtaking the overtaker!!”). Ik had er bijna ‘en kakkerlakken voor me kan vermoorden’ bijgezet, maar recentelijk ben ik begonnen die zelf maar naar het hiernamaals te hebben. Hier heb ik een speciale slipper voor ingewijd, die ik vanaf nu ook nooit meer draag, of zelfs maar aanraak.

Anyway. Morgen ga ik voor een dagje naar een dorp, om te helpen met vertalen. Ja, echt.

Dit is de eerste keer dat het van enig belang is, want alle keren dat ik het ‘welkom in Pokhara, we zullen nu allemaal in onze handen klappen om je welkom te laten voelen’ heb vertaald telt niet mee. Nee, deze keer is de mate waarin ik begrijp wat mensen zeggen bepalend voor de uitkomst van het bouwproject.

Grapje hoor. Maar het wordt vast leuk.

8 thoughts on “Love In The Time Of Diarrhea

  1. Ruth, les 1 voor het doden van kakkerlakken: SLA ZE NOOIT DOOD. die beesten vermenigvuldigen zich juist dan. ‘t is maar een tip…..
    have fun met vertalen, ben benieuwd hoe je ‘t doet :)
    en succes met onbaatzuchtige daden van liefde…..je krijgt ze vanzelf terug….;-)

    • volgens mij is dat een fabeltje.
      En: als je ze niet kan doodslaan, hoe gaan ze dan dood? Serieus…die beesten kunnen een atoomramp overleven. (Maar niet mijn slipper)

      • Volgens mij is dat ook een fabeltje. Ze zijn iets beter bestand tegen de straling, maar ze overlijden wel als je er een atoombom op laat vallen. Je weet dus wat je te doen staat. (?) (:
        Leuke titel voor een boek trouwens. Of IS het al een titel van een boek? Oh nee, wacht. Dat was cholera.

    • Ellen – ik heb een bewijs nodig voor het verhaal dat ze zich dan vermenigvuldigen. Ik heb namelijk mijn research gedaan, en het blijkt dat het enige wat er op lijkt is dat een vrouwtjeskakkerlak haar eitjes meedraagt maar als ze gevaar ruikt, die dropt en ‘m smeert. Maar die eitjes zijn dus niet bevrucht.

      Een atoomramp overleven ze vast niet, maar mijn slipper ook niet, en volgens de experts is er altijd nog kokend water.

      Bezoek aan dorp gaat niet door…Mr Collin is nog steeds ziek :(

      Aline – waar kan ik een atoombom krijgen?

      • In Noord-Korea, denk ik.
        En anders kun je ze altijd nog bosbessensoep voeren. I bet it works.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s